جورج کارلین با این استندآپ کمدی که در سال ۱۹۸۶ در تئاتر بورلی در لس‌آنجلس ضبط شده، در اوج آمادگی خود قرار دارد. بخش‌های این اجرا شامل «گم کردن چیزها»، «خیریه‌ها»، «ورزش»، «سلام و خداحافظ»، «گیاهان آسیب‌دیده»، «گوشواره‌ها» و «یک لحظه سکوت» است. همچنین یک فیلم کوتاه به نام «پاکت نامه» با بازی مشترک ویک تایبک در این مجموعه گنجانده شده است.

«بازگشت به شهر» نهمین برنامه ویژه جورج کارلین در شبکه اچ‌بی‌او است که در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۶ روی سی‌دی نیز منتشر شد. این برنامه همچنین اولین اجرای او از میان اجراهای متعددش در تئاتر بیکون در شهر نیویورک بود. او در این برنامه درباره سقط جنین، مجازات اعدام، مزارع زندان، شوخی‌های مربوط به باد شکم، خصومت‌های پراکنده و کلمات داد سخن سر می‌دهد.

وقتی از جورج کارلین پرسیده می‌شود که کدام یک از کنسرت‌های اچ‌بی‌او محبوب‌ترین کار اوست، پاسخ او همیشه «همنوازی در نیویورک» است. این برنامه که در تئاتر پارامونت در مدیسن اسکوئر گاردن ضبط شده و برنده جایزه کیبل‌ایس در سال ۱۹۹۲ شده است، ترکیبی بی‌نقص از نقدهای تند اجتماعی و بخش‌های ملایم‌تر مبتنی بر مشاهدات روزمره است.

جورج کارلین کمدی خود را دوباره به نیوجرسی می‌آورد و این بار درباره زبان توهین‌آمیز، حسن تعبیرها، این‌ها فقط کلمه‌اند، سگ‌ها، چیزهایی که هرگز نمی‌شنوید، نمی‌بینید یا نمی‌خواهید بشنوید، احمق بودن برخی از مردم، سرطان، فمینیست‌ها، ایده‌های خوب، تجاوز، لحظات زندگی و اهداکنندگان عضو صحبت می‌کند.

جورج کارلین با وارد کردن سیاست به اجرای خود، سبک کارش را تغییر می‌دهد، اما در عین حال درباره افرادی که بدون آن‌ها هم می‌توان زندگی کرد، هشیار نگه داشتن مردم، و بخش دوم ماشین‌ها و رانندگی صحبت می‌کند.

کارلین، کمدین افسانه‌ای، به تئاتر بیکون بازمی‌گردد تا با عصبانیت درباره امنیت فرودگاه، میکروب‌ها، سیگار برگ، فرشتگان، کودکان و والدین، مردان، نام‌ها، دین، خدا، تبلیغات، بیل و جف و اقلیت‌ها داد سخن سر دهد.

«برات خوب نیست»، چهاردهمین و آخرین برنامه ویژه شبکه اچ‌بی‌او از جورج کارلین در مارس ۲۰۰۸ که نامزد جایزه امی شد، شامل مشاهدات بی‌پروا و بی‌پرده او درباره موضوعاتی چون مرگ، دین، بوروکراسی، میهن‌پرستی، بچه‌های بیش از حد لوس‌شده و شرکت‌های بزرگ، تا بررسی‌های تند و تیز زبان مدرن و وضعیت رو به زوال فرهنگ آمریکایی است.

کارلین در سیزدهمین برنامه کمدی استندآپ زنده خود که در تئاتر بیکن نیویورک برای شبکه اچ‌بی‌او اجرا می‌شود، به صحنه بازمی‌گردد. مشاهدات دقیق او درباره زوال رفتار انسانی شامل وابستگی شدید آمریکایی‌ها به دو اعتیاد محبوبشان یعنی خرید و خوردن، ایده خلاقانه‌اش برای «شبکه تمام‌خودکشی» به عنوان یک شبکه تلویزیونی واقع‌نما جدید، و تولد دوباره و باشکوه سیاره به وضعیت بکر اولیه خود پس از نابودی زندگی امروزی توسط آتش‌سوزی‌ها و سیل‌ها می‌شود.

جورج کارلین در برنامه «گلایه‌ها و شکایت‌ها» مجموعه‌ای خنده‌دار از مطالب هرگز منتشرنشده خود را اجرا می‌کند. دوازدهمین برنامه ویژه او در شبکه اچ‌بی‌او به صورت زنده در تئاتر بیکن در شهر نیویورک در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۱ ضبط شد. کارلین در این برنامه بدون هیچ واهمه‌ای افراد و موضوعاتی را که بیشتر از همه او را آزار می‌دهند، رسوا می‌کند.